Echte oplossing voor de Euro-crisis

Na wat brainstormen met mijn vader, hebben we een interessante oplossing gevonden voor de financiële crisis in Europa die de ondergang van de Euro kan betekenen. Overigens, wat mij betreft hadden we het beste nooit aan het Euro-avontuur begonnen. Wat er nu misgaat, hadden we op onze Nederlandse klompen aan kunnen voelen toen we onze stabiele (aan de Duitse Mark-gekoppelde) guldens (tegen ongunstige wisselkoers) inwisselden voor de inmiddels steeds minder waard wordende Europese munt.

Banken zelf verantwoordelijk

De oplossing is heel simpel: laat de banken hun eigen problemen oplossen. De banken hebben vele jaren lekker veel rente gevangen op o.a. de Griekse staatsobligaties. Die winst hebben de bestuurders in de vorm van bonussen in hun zak gestoken, net zoals de aandeelhouders, jaar in, jaar uit, dividend uitgekeerd hebben gekregen en ook zijn de bankreserves daarmee gegroeid. Nu blijkt “ineens” dat de Griekse staatsobligaties geen knip voor de neus waard zijn en dat de banken omver zullen vallen bij een herstructurering (slechts gedeeltelijke terugbetaling) van de Griekse schulden. Dit terwijl de banken heus wel wisten waar ze mee bezig waren. Iedere zichzelf respecterende bankier was bekend met de torenhoge Griekse schulden en de grote begrotingstekorten; en dus met de risico’s verbonden aan het kopen van betreffende staatsobligaties.

De banken leggen de verantwoordelijkheid echter volledig bij de belastingbetaler. Ze chanteren de politici door hard te roepen dat ze om zullen vallen en dat ze daarmee via het domino-effect de hele economie mee zullen nemen in hun val. De politici zijn weer zo goedgelovig dat ze dan maar veel geld aan de Grieken gaan lenen, zodat die weer netjes de banken kunnen afbetalen.

De echte oplossing

De enige echte oplossing is om de banken zelf de verantwoordelijkheid te laten dragen voor hun risicovolle beleggingen. We gaan de Grieken gewoon geen cent geven. Ook zij mogen hun verantwoordelijkheid dragen: Griekenland gaat maar lekker failliet en betaalt zijn schulden niet (of zeer gedeeltelijk, zeg 30%) af. De banken die in de problemen komen (reken maar op in ieder geval de ING) krijgen leningen van de Nederlandse overheid, oftewel de belastingbetalende burger, om te voorkomen dat de banken omvallen. Op deze leningen worden echter wel jaarlijks flinke rentes verwacht; zeg zo’n 10% boven het inflatiepercentage. Zolang de banken nog schulden hebben worden de salarissen en bonussen verlaagd naar de Balkenende-norm.

De zielige banken (?)

De banken zullen hevig protesteren wat volledig tevergeefs zal zijn: ze hebben geen andere keus dan de noodlening te accepteren en hun beloningsstructuren sterk te herzien. De banken en de directies verdienen echter weinig sympathie of compassie, want ze zijn zelf de oorzaak van de problemen en ze komen er heus wel weer bovenop. Banken zijn namelijk gigantische money-machines. Een goed geleide bank zou met gemak jaarlijks tientallen procenten winst moeten kunnen draaien en die winst kunnen ze dan mooi gebruiken om hun schulden af te lossen.

Bankvergunning: het recht om geld te creëren

Een bankvergunning is niets anders dan een licentie om snel miljarden euro’s te gaan verdienen. Een bank is namelijk in staat om vanuit niets geld te creëren Je zou het bijna alchemistische kunst of magie kunnen noemen. Een bank wordt in de recente Europese  “stresstest” (noem het maar relaxtest) geacht om “slechts” 19x zoveel risicodragende leningen uit te hebben staan als dat het zelf aan vermogen heeft (5% kapitaalratio). Met 5 miljoen euro eigen vermogen kan een willekeurige Nederlandse bank dus 95 miljoen risicodragende euro’s uitlenen en daar leuke rentevergoedingen voor vragen. Stel je voor dat ze slechts 5 procent rente vragen, dan kunnen ze dus jaarlijks grofweg hun geld verdubbelen. Over de 95 miljoen uitstaande leningen krijgen ze jaarlijks namelijk bijna 5 miljoen euro rente binnen. Het volgende jaar hebben ze dus 10 miljoen euro eigen vermogen en mogen ze 190 miljoen euro uitlenen. Tel uit je winst. En controleer voor de grap maar eens de rente die de bank je rekent als je op je lopende rekening rood staat. Dan is 5% nog een lachertje.
Ergo: die banken redden zichzelf wel en ga er maar vanuit dat ze vliegensvlug hun schulden af zullen lossen.

Stresstest is een lachertje

Helaas is het Europese reddingsplan heel anders van opzet. We gaan weer bakken met geld aan Griekenland lenen (lees: geven) en de banken gaan netjes bijdragen. Het is echter nog maar te bezien of en in hoeverre banken werkelijk op de Griekse leningen af willen schrijven en/of de afbetaaldata vooruit willen schuiven. Als het werkelijk vrijwillig zou zijn, dan zou geen enkele bank dit moeten willen. Weer worden er bakken met geld aan Griekenland *gegeven* (want dat geld komt nooit meer terug) en weer zijn de banken de lachende derde.
Het is nu slechts wachten op de echte crisis, waarvan 2008 slechts een lichte voorbode was. En reken er maar op dat vele banken die de “stresstest” perfect doorstaan hadden binnen de kortste keren spartelend op de grond liggen. Alsof een kapitaalratio van 5% enige veiligheid zou bieden in deze (barre, fiatgeld eind-)tijden. Kom op, wie denken jullie voor de gek te houden?

Naschrift: *Na wat verder onderzoek blijkt dat ik “Fractional Reserve Banking” en de “Reservevoorwaarden vs. Kapitaalvoorwaarden” toch nog niet goed genoeg snap. Het artikel zal een dezer dagen bijgewerkt worden zodat het meer met de realiteit strookt. Maar de grote lijn zal hetzelfde blijven.

 Interessant? Abonneer jezelf op de Realiteitsblog RSS Feed

This entry was posted in Economie/Crisis. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>